Doddi í framboði

Athugazt skal að III. þáttur Þjóðbrélningasögu þótti mér úr hófi lélegur, og því ákvað ég að útmá hann úr rúmtímanum með delete takkanum. Frekara framhald á sorpfriti þessu verður frestað ótímabundið, ykkur og mér til sáluhjálpar.

Páskafríinu lauk á aðfaranótt ritunardags, og þykir mér gott að koma aptr í skólann. Ég óttast að lengra frí hefði ollið karlagningu og endanlegri niðursöltun skilningarvita og hugfettni höfundar. Næsta sunnudag verður geipilegur atburður í íslensku þjóðlífi! MR kórinn syngr í útvarpsmessu, svo skafið slepju páskaletinnar úr eyrum og hlýðið á! Innan skólans skipast veður í lofti. Kosningavikan er í nánd, og fjölmargir MRingar hugsa sér gott til glóðar, því af nógu er að taka. Sagt er að 15% allra MRinga séu embættismenn innan skólafélaganna. Ég ætla að bjóða mig fram sem gjaldkera skólafélagsins (dramatískir fiðluhljómar með pákuundirleik hljóma. Létt klarínettstef fylgir).






Nú hafið þið fengið tíma til að melta og hrista sjokkið af ykkur. Ég vonast svo sannarega til að lesendur treysti mér fyrir embættinu, og ég mun leggja mig allan fram í að bregðast ekki væntingum kjósenda sé ég kjörinn. Nú þarf ég hinsvegar að drífa mig á kóræfingu. Hittmzt heil.

Þjóðbrélninga saga- II. hluti

Svo var sagt meðl manna at Dómþefr sagþi bræðr sínum frá draumsýn sinni. Réðu þeir ráðm sínm óráðvillt en hugtryllt mjök. Eptir langr vangaveltr ákváðu bræðr at sækja ráð til Héðreyks, hver kappi var mikll og fjölfarnn. Ferð bræðrnn leiddi þá ok yfr snævi þakta tinda Bjönfnismarkr ok víða dali Húrglódslands. Er þeir nálguðist bústað Héðreyks á hinum mikla fjallstindi Skýgnæfni fundu þeir hann ok eigi. Á miða er ok á borði þar stóð "Fluttur til Tróglódíu", en þat var ok heimaland bræðranna. Skunduðu bræðr þá ap kostgæfni til föðrlandsins, frá hverju þeir höfðu upprunalega farið og hittu Héðreyk í hliðarskúma hlöðu, í hverri þeir höfðu gist náttina sem Dómþefr ok dreymdi draum sinn. Héðreykr heilsaði þeim vel og hélt þeim veislu. Góð var sú veisla.
Er kapparnir ok horfð á dvergaat ráðlagði Héðreykr Dómþefi at leita spjóts Dúndr-Tjakks, Hvell-Spengls hjá hinum þrítigarma ofurskrýmslsdjöfli Bangkok-Bubba, hver bjó í hellinum "Gleðihús Tomma" í landinu Taí, hver var illræmdur mjög. Var þat mál manna at hellirinn væri illræmdr. Dómþefr kinkaði koll sínm er hann ok tuggð marinérað dvergs-læri. Konungr Astró-Dvergnna sat í postulínshásæti sín ok skipþi herjum sínm at vígbúast. Vígbést her hans ok var vígalegr í vígbúnaþ sínm.

Nú magnast spennan! (aftur)! Astró-dvergrnr eru tilbúnir í slaginn! Ná bræðurnir að bjarga heiminum frá tortímingu? Missið ekki af viðureigninni við Bangkok-Bubba, hverri var frestað fram á næsta blogg. Hún verður geipileg!

Þjóðbrélninga saga- I. þáttur

Í tíð fyrndri gengu bræður þrír um lendur víðar í víðum lendaskýlum. Elstur þeirra var Dómþefr hinn spaki, fjölkynnigr maðr ok spakr. Honum yngri en þó yngsta bróður eldri var Mélhrímnr hinn öri, er allra bogmanna beztr var. Yngstur bræðra var Kóðgrér hinn megni, megnastr allra ok leikinn með ax ok alls kyns handknúin höggvitæki. Voru þeir bræðr synr Þjóðbrélnis hins vitra. Ein tíð er þeir bræðr voru komnr úr sínu síðasta ævintýri, hvar þeir höfðu yfirbugað Tróþkrómni hinn hrylliglega, dreka mikinn, ok her kafloðinna flug-rostunga, sóttist að Dómþefi draumsýn er hann ok svaf. Þar sá hann dverg, hver var svo loðinn að ei sást annað en loðhrúga alsherjr væri. Dvergurinn sagði Dómþefi sögu sína. Kvaðst dvergurinn heita Tumbaldrir, sonur Dúndr-Tjakks hins mikla. Nafn Dúndr-Tjakks var þekkt um víða veröld sökum mikilla hetjudáða er hann ok drýgði, ok sökum bleiks plasthatts, hvern hann gekk ávalt með á höfði sér. Dúndr-Tjakkur hafði átt mikið spjót er Hvell-spengll hét, ok var það spjót mikið. Mikið var það spjót. Spjót þetta var eina spjót heims er Þver-víddræna, illa astró-dverga vegið gat. Sagði Tumbaldrir Dómþefi að Handfeitill, konungr astró-dverganna, undirbyggi árás á mannheima. Til að bjarga heiminum frá vísri glötun yrðu bræðurnr þrír að finna Hvell-spengl ok sigr með honum her illra, þver-víddrænna astró-dverga. Dómþefr vaknaði við sólris ok dustaði hálminn af brynju sinni. Bræður hans voru þegar vakandi ok steiktu villidverg á teini. Dómþefr sagði þeim draum sinn ok voru þeir íbyggnr á svipu.

Nú magnast spennan! Fylgist grannt með framgangi sögunnar á næstu dögum.
Í næsta þætti hitta bræðurnir gríðarstóran, þrítigarman djöful, hver eldi spýr ok þrumum gnýr!
Missið ekki af suddalega illa skrifuðu ævintýri, og þeirri lágkúrulegu skemmtun sem aflestur þess veitr!

Kiddavísur

Jæja, Kiddi minn. Mér leist svo vel á vísurnar sem þú ortir handa mér að ég settist niður og spreytti þessum erindum útúrmér. Ég er ekki alveg viss á reglum bragarháttarins, þú leiðréttir ef einhverju mætti betur fara. Njóttu.

Fimir, æfðir fljúga fingur nótnaborðið yfir
höfgir guðdómstónar óma
er hann leikur opna hljóma.

Kristján óður kletzmerskala klakklaust áfram spinnur
ávallt keyrir stuð úr hófi
ærslast skríll í svitakófi.

dómþefjun

Humm... eftir mikið maus tókst mér að koma linkum inn á síðuna. Njótið vel. Á mér ríður mál áríðandi. Nú þarf Þangbrandr hin dómþefjandi að ákveða hvort hann fer á Náttúrufræði 1 eða Eðlisfræði 1. Báðar brautirnar kynda bál námsfrygðar við minnsta umhygsi, svo valið er tregablandið.

Líklegri tel ek þó Náttúrufræðina, þar sem ég hygg(kí, fyrir þá sem kunna hljóðritun)st nema læknisfræði eptir nám í Latínuskólanum. En oss langar í stærðfræði.. Stærðfræði! Ó hve samhverf og forkunnafríð er eðlasta fræðigrein mannkynssögunnar! Hve hreinlynd og tyrfð eru rök þín! Sár verður söknuður minn, en ég mun aldrei gleyma þrotlausum stundum bograndi yfir hinum hrímhvítu dýrðarferningum uppljómunar, lögðum hinum fegurstu formum heimspekilegs vísdóms, bundnum saman af himneskum spíral fílabeinslits plasts og varðir fagurgrænum brynskjöldum pólýetenplasts, á hverjum stendur "Stærðfræði fyrir 4. bekk stærðfræðibrautar".

En Þangbrandr horfir til sjóndeildarhrings.

Hvað vill hann starfa við? Reikna aukastafi á pí?
Þegar hann íhyggst hygst honum læknisstarfið vænlegt.
Hjálpa fólki!
Læra læknisfræði!
Borða ost á vakt!
Hvers frekar gæti nokkur maður óskað sér? Mér er spurn.

Zork

Jájá. Nú er maður kominn með miða á Iron Maiden, fyrir tilstilli góða mannsins, hver heitir Darri og er mér vel kunnugur. Hann skundaði af föðurlandsást í Kringluna, hvar hann keypti miða af kostgæfni. Þykir mér mjög miður að hafa ekki getað þráð þorrann með Darra "Góðrarvonarkrulla" Kristmundssyni, en ég ber mér það til skammarminnkunar að á sama tíma stóð yfir kórpartí heima hjá mér. Þar var svo sannarlega ekkert hrafnaþing, heldur var dans, gleði og kórsöngur viðhafður af pjertíglöðum kórmeðlimum.

Stærðfræðipróf á morgun. Líst bara nokkuð vel á þetta, farinn að lesa stærðfræði eins og hún væri mogginn. Samt endaði ég á því að spila Bach á gvítórinn í ómælda stund. Ótrúlegur snillingur hann Bach, yndislegt hvernig hann raddar áreynslulaust bassann og háu nóturnar saman.

Illur bifur plagar mig. Sá heitir Zork og er allstór, þakinn grænu hreistri. Nagdýrsgúll hans hvæsir rámum rómi illum fréttum til mín. Hann segir mér að Marteinn "Eyja-sultur" Hunger Friðriksson, hinn heittelskaði kórstjóri MR kórsins hætti eptir næsta skólaár! Ég stari í glákukennda og bláa augnhnetti skrýmslsbifursins og spyr hvort hann sé að plata mig, en hann gefur aðeins frá sér skrækan og illkvitnislegan hlátur og hverfur samstundis gegnum slímuga sprungu í jörðinni sem lokast með hvelli á eftir honum.

Óþreyjufullur spyr ég Martein hvort þetta sé satt, og hann staðfestir grun minn. Úff! Nú er bara að vona að við fáum annann góðan kórstjóra á eftir Marteini! Það er ekki auðvelt að finna mann af hans kalíberi sem er tilbúinn að taka að sér þvíumlíkan kór og MR kórinn...

Ó mikli Guð tónlistarinnar! Haltu hlífisskildi þínum yfir kórnum okkar!

Há-árstíðin

Djeng.
Lýsir árshátíðinni fullkomlega í einu hnitmiðuðu atkvæði.
Eftir amstur miðvikudags tók við dans-ham(st)ur... næsta dags.
Téður næsti dagur var nefnilega Árshátíðardagur Framtíðarinnar. Teikn sáust á lofti í aðdraganda hennar. Óðagotsskotin ungmenni þeystust um bæinn, og fóru geyst í keypsku sinni á þrúgum Bakkusar. Munkar Fílabeinsapans spáðu heimsendi.

Síðan gerðist það.

Glóeygð fljóð og spengilegir drengir söfnuðust saman í ýmis fyrirpartí. Eitt slíkt hélt ég, og var það geypihresst, aðallega vegna partíeiginleika íbúðarinnar.

Orrahríð klaufaúrslettinga tók nú snart að harðna þegar ungmennin, líkt og óstöðvandi hjörð af villtum bavíönum, geystust í Gullhamra.

Erfitt er að ná nokkurri átt á uppsprettu taumlauss skemmtanagildis þess að fara á gott ball. Áhyggjuleysið og gleðin ná algleymingi og útlimir fyllast þörf á taktbundnum og ofsafengnum hreyfingum. Hefur áfengi ekkert með þetta að gera, þar sem ég var fullkomlega etrúr (ég tel að orðið edrú eigi uppruna sinn í orðinu etrúri).

Hár styrkleiki. Það lýsir MR best. Ótrúlega öflugt og mikið félagslíf, ótrúlega öflugt og mikið nám. Djöfull er ég ánægður með lífið.
Nóg af fjasi í bili.

Gaupna saga glápu

Þá er söngvakeppnin liðin í faldanna skaut, en góðar minningarnar munu lifa um ómældar þúsaldir. Áhorfendur voru að sögn heillaðir af atriði okkar, en þó tókst okkur ekki að seiða dómarana, með þeim afleiðingum að við komumst ekki í eitt þriggja efstu sæta. Ég er ekki viss um orsakir téðrar mis-seiðingar, og læt ég hugfettur um þær kyrrar liggja, þar sem ég er ekki í neinni aðstöðu til að meta málið hlutlaust. Hrund stóð sig frábærlega, sömuleiðis Móa auk Arons og hans über-sextetts (mig minnir að þeir hafi verið sex). Það sem stendur eftir er það að hafa kynnst og unnið með þessu frábæra fólki í atriðinu. Krakkar, þið eruð æði. Slega góð. Bragi og Kiddi, þið eruð algerir æðis-sleðar. Ég kem senn með drápur um ykkur, en nú sameinast smáþarmar, garnir, þarmar, magi og já, jafnvel lifrin mín, eða Herdís eins og ég kýs að kalla hana, um að hrína eftir sveeeeittum sænskum kjötbollum! Herðið þér fress og verðið hress.

Nýærið

"Nú árið er liðið í aldanna skaut, og aldrei það kemur til baka" orti skáldið forðum. Árið 2004 hefur verið ótrúlega skemmtilegt, og ég fyllist tilhlökkun en ekki fortíðarþrá á nýju ári. Gamlárskveld var í senn hátíðlegt og hamingjuríkt. Ég óska öllum lesendum og ólesendum hjartanlega gleðiríks og sálarglæðandi árs! Áramótagleðin var ekki af verri endanum í ár, og söng ég mig hásan margsinnis sem og blóðgaði ég hægri vísifingur af gítarleik. Ódóið komst heim um hálf-níu leytið, ánægt með gáskafulla klaufaúrslettingu kveldsins. Í þessu partíi voru mestmegnis MRingar og þeir minntu mig á hvað MRingar eru frábært fólk, hlakka virkilega til að sjá ykkur MRingana aftur á nýju ári, sem og alla grellnu grillsnillana í MH!

Roðar eldur rökkvan geim,
remmist bróðurhugur,
Máni silfrar mannaheim,
magnast forn hans dugur.

Elgsfeiti

Það aldin út er sprungið....
já, tónleikar gærdagsins mökuðu mér sannlega spass (dregið af Spas machen á þýsku). Stórmeistararnir Aron og Halli fóru á kostum í einsöng sínum, og kórinn stóð sig vel. Tónleikagestir virtust ánægðir með frammistöðuna, og skv. fyrri málsgrein er ég sammála því mati. Stundum óska ég þess að við æfðum oftar. Þessi kór býr yfir mörgum efnilegum söngvurum og þó hann sé góður núna að mínu mati, gæti hann verið stórkostlegur með meiri æfingu. Þó er allskostar óvisst hvort metnaðargjarnir og latir MRingar nenni eða geti yfirhöfuð að æfa meira en tvisvar í viku. Hlakka til að sjá himnana lýsast af ljósadýrð marglitra flugsprengna, auk djamméringu sem ég vonast til að verði. Í tilefni dagsins hef ég samið vísu um ofdrykkju. Vísan heitir því geypifrumlega nafni Ofdrykkjuvísa, og ríma öll orð í henni við orð tveim línum neðar. Þó komst ég ekki hjá smá ofstuðlun í þriðju línu. Ég biðst forlátssemi og þyrmslu, ó mikli Guð skáldskaparins.

Happi hleypir fokið lok
hressir, bætir, kætir,
Kappi keitir morkið kok
klessir, ætir, grætir.

Götterfunken

Vithiti! Fannfergi! Söngur! Ég elska daga hávetrar. Sólin skín á heiðskírum himni, gyllir mjallhvítar fjallshlíðarnar og göfgar mannsandann. Orrahríð alfreðsins hvessir og skerpir vitundina og glæðir lífsþrána. Gærdagurinn var einn þessarra daga, og sýnist mér þessi dagur stefna í líka vindátt. Við æfðum lagið fyrir söngvakeppnina framundan. Ýldi forsöngvari vor af innlifun og ótvíræðri snilli, enda er hann Bragi okkar fullfær um að fylla fótskó Friðreks Kviksilfurs (freddie mercury). Við tók kóræfing strax eftir téð jóðlsamsæti og stóð hún fyrir sínu líkt og ávallt. Seinna er degi hallaði, og spörfuglinn hvíldi vært í hreiðri, fór ég í teiti að boði Braga og hitti þar fyrir mér Braga og Kidda, auk fríðs föruneytis Leikfélagslæpna. Seinna að náttu hélt ég í heimátt og skreið í sekkinn. Í kveld eru svo jólatónleikar MR kórsins, og hvet ég alla til að mæta. Prúgrammet er frækilegt með meiru, ef ég segi svo sjálfur. Auk þess hvet ég alla sanna karlmenn til kórsöngvar!
Svona að lokum hef ég ákveðið að birta litla drápu um Þossa snilling.

Béus yfir bókum bograr
Beygir ablativus,
Hrella Þorstein hrollsinns lograr,
hrottans hræðist sínus.

Kækur myndar, fúþark kuklar
kutum grimmir sveifla,
Sveittur, spenntur, æstur þuklar
fram brýst blóð og geifla.

Félagakveðskapur

Kæru gestir. Eins og hótað var í síðustu grein mun ég nú birta Kveðskap um nokkra félaga mína. Þeir pelar sem ekki hafa enn fengið kviðling um sig saminn skulu ekki örvænta. Allir fá, skv. hest-fornri áætlun vorri sér a.m.k. einn ferskeyttan kviðlingsígildispúka sér til yndisauka.

Fornyrtastar eru Aríelsvísur, og sést það á of- og rangstuðlun.
Þeir er Aríel kenna (þekkja, á eðjótamáli) vita að hann hefur æ notið aðdáunar kvenþjóðarinnar, og ekki hefur hún misst skriðþungann í Garðaríki, en þangað fór hann sem víxllærir (skiptinemi). Flagari er hann enginn, enda prýðismaður með öllu. Hér skal þó sagt frá kvenhylli hans í Hólmgarði, en þar býr hann nú.

Kvæði vil ek kveða um
karlpung, frjóan, fræni,
síþéttan á kantinum,
kátan kvenna-hæni.


Til Garðaríkis geystist skjótt
Greðni jarlinn herti,
Rússafljóðin fyrir fljótt
Féllu Frænis sterti.

Fyrir þá sem vita ekki þegar þýðir Frænir íslendingur (Frónbúi>frænir).

Næsta mýðri (múðurkenndur hlutur, hk.) er kvæði sem ég orti í gær á MSN um snilling sem kallast Darri Edvardsson. Sökum ungs aldurs mýðrisins er það hvorki rang- né ofstuðlað. Darri E. er Mosfellingur, og hugumprúður á allar hliðar.

Darri drengur góður er,
dilkir ei að finnast
Huginn, hraustur, traustur, ger,
hans ber vel að minnast.

Ég geri ráð fyrir kynngi ykkar á lýsingarorðinu ger, en það þýðir gerðarlegur.

Frekari birting rím-spöðunar fer fram síðar.

Fæðing

Ég hef ákveðið að spreyta mig á vefdagbókfellsgerð, sem kallast á máli Plebeia "blogg". Hér mun ófleygur kveðskapur baða út misheppnuðum, götóttum vængjum áður en hann hrapar í hyldýpi gleymsku og smánar. Hér munu hugfettur þær er í rykugum hugskotum höfuðs míns fletta ofan af lífsþrá og brjálsemi höfundar! Og já... gleðileg jól og farsælt komandi ár.